Molenhoek jaren ’50

(Heemkundekring Rosmalen/Ons Rosmalen)

Door: Ronald van Grinsven & Antoinette van Grinsven – Raijmakers

"Daar bij die molen" een vrij unieke foto die niet zal uitblinken in de kwaliteit, maar wel een beeld geeft hoe een deel van de Molenhoek eruit zag in de jaren 50. Genomen vanaf de Heer en Beekstraat (voormalig was dit de Molenstraat) . Een unieke foto in twee opzichten, ten eerste er zijn niet veel foto’s vanuit dit standpunt genomen. Je ziet de molen hoog uitsteken de wieken over de daken van de gebouwen die er als een soort eilandje er omheen te lijken staan. De maalderij van Peters nog net te zien. De lege voorgrond zuigt je de oude wereld weer in. Helemaal rechts zie ik volgens mij het huis van D’n Bies. Achter de bomen is ook nog niet veel bebouwing aanwezig.

De foto verraad hoe wijds het ooit was, je kan het je nu bijna niet meer voorstellen. Je liep door de weide en velden zo naar het dorp. Ik denk dat menig kind veel heeft genoten van de grote "speeltuin". Het tweede wat deze foto wel "uniek" maakt ligt eigenlijk dieper, zo op het eerste gezicht niet te zien, maar toch is het er… De magie van de plaat, het imperfecte beeld fotografisch gezien, tegen de geschiedkundige waarde. In de jaren 50 was amateur fotografie wel bekend maar toch een dure hobby, de gewone man, laat staan de jonge gewone man hadden niet veel, dus de dure camera’s waren al helemaal geen optie. Zelf ontwikkelen en afdrukken, chemie bij de apotheek of drogist halen, en dan volgens een receptje de chemie aanmaken, het hoorde er allemaal bij.

De amateur met zijn "amateuristische" spullen zoekend naar beelden, vaak in zijn omgeving en niet bedenkend, dat zijn foto meer dan 60 jaar later in al zijn eenvoud gedeeld wordt op een medium waar heel de wereld zijn foto kan bewonderen. Tja, ik mijmer weg. Ik kan zo genieten van zulke platen omdat ik weet hoe moeilijk de fotografie kan zijn. Wat zou ik graag een dag willen fotograferen in het oude Rosmalen. Het weidse kunnen vast leggen, dat vandaag ten dag er eigenlijk niet meer is in ons "durpke". Gewoon een keer van een verre afstand je horloge goed zetten, via de klok van de Lambertus. Hoe langer je naar fotografisch gezien niet het perfect beeld kijkt, hoe mooier het word… Nu hebben we het perfecte commerciële plaatje op tv, maar zeg nu eens eerlijk, de imperfectie van dit beeld is toch perfect….