Op Rosmalense grond

(Heemkundekring Rosmalen/Ons Rosmalen)

Door: Ronald van Grinsven & Antoinette van Grinsven – Raijmakers

Ondanks dat stadion de “oude” Vliert net over de “grens” met Den Bosch lag, is de binding met Rosmalen toch meer dan men in eerste instantie zou denken.

Toen men na de oorlog begon met de “oude” Vliert te bouwen, inmiddels gesloopt en plaats gemaakt voor een nieuw stadion, had men zand nodig. Een deel van dit zand voor de “Vliert” was afkomstig uit Rosmalen. Deze werd gewonnen in de “Molenhoek”, en werd door middel van wagonnetjes op rails “geduwd”. Vaak door arbeiders van de DUW.

Stadion de Vliert, gebouwd in de opdracht van de gemeente Den Bosch, moest een allround stadion worden voor diversiteit aan sport en ontspanning, met een capaciteit van 25.000 mensen was het destijds een hypermodern stadion. De Hinthamse aannemer van Drunen hielp mede mee tot het realiseren van dit groot complex. Het gehele stadion werd medio 1951 opgeleverd.

Een van de hoofd evenementen was destijds toch wel BVV, de voetbalclub die jarenlang speelde op het terrein Heidelust in Vught. Voetbal destijds ook al de sport van het volk en was een echt uitje ook voor menig Rosmalenaar, die onze ‘Wim’ Heijmans uit ons durpke aan kwamen moedigen. Wim speelde bij BVV, kwam van ODI om daar zijn talent te etaleren. Wat moet het machtig zijn geweest om daar te staan als “dorpse” jongen in zo’n immens groot stadion.

BVV in zo te zien in 1963-1964, in de zwart-rode kleuren net als onze vertrouwde OJC. Ik weet het niet zeker, maar ik denk toch dat hij er op staat onze “Wim” in de nadagen van zijn carrière, In de voetbal “tempel” van Den Bosch. Een zwart wit foto, die gewoon ingekleurd moest worden, al is het maar voor de sfeer. Een uniek stukje sportgeschiedenis. Met een Rosmalens randje, en als ik heel goed kijk denk ik Jan Gösgens ook nog te zien op de foto. Maar dat kan de “jonge” Jan me wel misschien melden.

Eind jaren 60 werd FC Den Bosch’67 geboren door een fusie, BVV bestond niet meer als profclub.

Het machtige Stadion bleef. Nog nooit had ik het van dichtbij gezien, een voetbal wedstrijd in zo’n groot stadion. Tot het moment dat we vanuit onze lagere school er heen mochten. Ik weet zelfs nu nog tegen wie ze moesten spelen, FC Amersfoort, een club die al lang niet meer bestaat in het prof voetbal. Van voetbal heb ik destijds niet zoveel gezien. De indrukken en de emoties er omheen bleven me bij. Ben nog jaren lang naar de oude Vliert gegaan. Met als hoogtepunt toch wel de bekerwedstrijd tegen PSV, verlengingen en de penalty’s. Dit alles in een kolkende massa van geluiden en kreten, soms verstild in een stilte van spanning. Ik schat zo’n 25 duizend man op de tribune, met vrienden uit het dorp en Den Bosch schreeuwend naar de overwinning. Een van de momenten uit je leven die je niet gauw vergeet. Tja net over de “grens” maar ook dichtbij. Menig Rosmalenaar heeft genoten van de “oude Vliert” en nog steeds in het nieuwe stadion, de momenten dat de “grens” er even niet is…..